​ന്യൂഡൽഹി: ലഹരിക്കടത്ത് രാജ്യത്തിന്റെ പരമാധികാരത്തിന് ഭീഷണിയാകുമ്പോൾ വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തേക്കാൾ മുൻഗണന നൽകേണ്ടത് രാജ്യത്തിന്റെ സുരക്ഷയ്ക്കാണെന്ന് സുപ്രീം കോടതി. ഹെറോയിൻ കടത്ത് കേസിലെ പ്രതിക്ക് അനുവദിച്ച ജാമ്യം റദ്ദാക്കിക്കൊണ്ടാണ് സുപ്രീം കോടതിയുടെ ഈ നിർണായക നിരീക്ഷണം.
​ജസ്റ്റിസ് സഞ്ജയ് കരോൾ, ജസ്റ്റിസ് എൻ. കോടീശ്വർ സിംഗ് എന്നിവരടങ്ങിയ ബെഞ്ചാണ് വിധി പ്രസ്താവിച്ചത്. മയക്കുമരുന്ന് കടത്ത് എന്നത് കേവലം ഒരു വ്യക്തിഗത കുറ്റകൃത്യമല്ലെന്നും, അത് ജനങ്ങളുടെ ആരോഗ്യത്തെയും രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെയും ഗുരുതരമായി ബാധിക്കുന്ന ഒന്നാണെന്നും കോടതി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.
​പശ്ചാത്തലം
​പഞ്ചാബിലെ വീരം ഗ്രാമത്തിന് സമീപം മഹീന്ദ്ര XUV 300 കാറിൽ യാത്ര ചെയ്ത രണ്ട് പേരിൽ നിന്ന് 1.4.65 കിലോഗ്രാം ഹെറോയിൻ പിടിച്ചെടുത്ത കേസിലാണ് നടപടി. ഗോവിന്ദ്‌വാൾ സാഹിബ് സെൻട്രൽ ജയിലിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ബൽരാജ് സിംഗ് എന്ന ബില്ലയാണ് ജയിലിനുള്ളിലിരുന്ന് അനധികൃതമായി മൊബൈൽ ഫോൺ ഉപയോഗിച്ച് ഈ ലഹരി ശൃംഖല നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നതെന്ന് അന്വേഷണത്തിൽ വ്യക്തമായിരുന്നു. NDPS നിയമത്തിലെ 21(c), 29, 61, 85 വകുപ്പുകൾ പ്രകാരമാണ് ഇയാൾക്കെതിരെ കേസെടുത്തിട്ടുള്ളത്.
​തർൻ താരനിലെ സ്പെഷ്യൽ കോടതി 2025 ജൂലൈ 3-ന് ഇയാളുടെ ജാമ്യാപേക്ഷ തള്ളിയിരുന്നെങ്കിലും, ഒക്ടോബർ 15-ന് പഞ്ചാബ്-ഹരിയാന ഹൈക്കോടതി പ്രതിക്ക് ജാമ്യം അനുവദിച്ചു. ഇതിനെതിരെ പഞ്ചാബ് സർക്കാർ നൽകിയ അപ്പീലിലാണ് സുപ്രീം കോടതിയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ വിധി.
​ഹൈക്കോടതിക്ക് വീഴ്ച പറ്റി: സുപ്രീം കോടതി
​പ്രതി തടവിൽ കഴിഞ്ഞ കാലാവധിയും വിചാരണ വൈകാനുള്ള സാധ്യതയും കണക്കിലെടുത്താണ് ഹൈക്കോടതി ജാമ്യം നൽകിയത്. എന്നാൽ, എൻഡിപിഎസ് (NDPS) നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 37 അനുശാസിക്കുന്ന കർശനമായ നിബന്ധനകൾ പരിഗണിക്കാൻ ഹൈക്കോടതി പരാജയപ്പെട്ടുവെന്ന് സുപ്രീം കോടതി വിലയിരുത്തി.

​എന്താണ് സെക്ഷൻ 37?

വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള (Commercial Quantity) മയക്കുമരുന്ന് പിടികൂടുന്ന കേസുകളിൽ ജാമ്യം അനുവദിക്കണമെങ്കിൽ രണ്ട് കാര്യങ്ങളിൽ കോടതിക്ക് ബോധ്യമുണ്ടാകണം:
​പ്രതി കുറ്റക്കാരനല്ലെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ ന്യായമായ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കണം.
​ജാമ്യത്തിൽ ഇറങ്ങിയാൽ പ്രതി സമാനമായ കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടില്ലെന്ന് ഉറപ്പ് s ഉണ്ടായിരിക്കണം.
​പ്രതിക്ക് മുൻപും സമാനമായ ക്രിമിനൽ പശ്ചാത്തലം ഉള്ളതിനാൽ, അയാൾ പുറത്തിറങ്ങിയാൽ കുറ്റം ആവർത്തിക്കില്ല എന്ന് കരുതാനാകില്ലെന്ന് കോടതി വ്യക്തമാക്കി.
​ദീർഘകാലത്തെ തടവ് ജാമ്യത്തിന് കാരണമല്ല
.​പ്രതി ഒരു വർഷവും ഏഴു മാസവുമായി ജയിലിലാണെന്ന വാദവും സുപ്രീം കോടതി തള്ളി. പരമാവധി 20 വർഷം വരെ തടവുശിക്ഷ ലഭിക്കാവുന്ന കുറ്റകൃത്യമാണിത്. അതിനാൽ നിലവിലെ തടവുകാലം ആർട്ടിക്കിൾ 21-ന്റെ (ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശവും വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യവും) ലംഘനമായി കാണാനാകില്ല.
​അതേസമയം, ലഹരിമരുന്ന് കേസുകളിൽ ഏത് കാലയളവാണ് 'ദീർഘകാലത്തെ തടവ്' ആയി കണക്കാക്കേണ്ടതെന്ന കാര്യത്തിൽ സുപ്രീം കോടതിയുടെ വിവിധ ബെഞ്ചുകൾക്കിടയിൽ ഇപ്പോഴും വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങളുണ്ടെന്ന കാര്യവും കോടതി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.
​പഞ്ചാബ് സർക്കാരിന്റെ അപ്പീൽ സ്വീകരിച്ച കോടതി, പ്രതിയുടെ ജാമ്യം റദ്ദാക്കുകയും ലഹരിക്കേസുകളിൽ സെക്ഷൻ 37-ന്റെ കർശന വ്യവസ്ഥകൾ കർശനമായി പാലിക്കണമെന്ന് ആവർത്തിച്ച് വ്യക്തമാക്കുകയും ചെയ്തു.